mijn fotoblog

geschiedenis

Herdenken is vrede bewaren

Het weekend van 3.4.5 oktober werd  WO I herdacht.in de hoop dat men niet zou vergeten dat heel wat mensen van verschillende nationaliteit hun leven hebben geofferd voor onze vrijheid.

1914-2014 reeds 100 jaar geleden.We mogen dit nooit vergeten.

Wie maanden geleden een ticket had gekocht kon  over de pontonbrug op de Schelde de weg volgen die duizenden mensen met hebben en houden hebben gelopen toe ze  op de vlucht gingen voor het oorlogsgeweld.

Ook op  andere plaatsen stond alles in het teken van deze herdenkingsoldaten in uniform uit WO I

De hele fotoreportage kan je vanaf morgen bekijken op http://natuurplekjes2.wordpress.com/

Advertenties

Het voetvolk met pijl en boog

Ter verdediging van het kasteel.
Het voetvolk


Lierse begijnhofpomp.

Ons Lierse Begijnhof is een stratenbegijnhof en staat op de lijst van de Unesco.

1 van de bekendste Lierse pompen.

Lierse pomp in Begijnhof.

Lierse pomp in Begijnhof.


Gang in,gang uit!

De volledige verdedigingswal van Fort V is 350 m.

Daarboven stonden de kannonnen in openlucht.

Hier vindt men een wirwar van gangen.


’s Hertogenmolens prachtig gerestaureerd

Alle foto’s kunnen vergroot worden door er op te klikken.

Vroeger stonden er bij het binnen vloeien van de Demer in Aarschot verschillende molens.

Ik de 16 de eeuw liet Willem De Croy ze verplaatsen en tot een geheel maken achter het Begijnhof aan het uiteinde van de stadswallen.

Daar krijgen ’s Hertogenmolens een economische en militaire functie

Het malen van het graan en het heffen van tol voor al de schepen die de watermolens passeerden.

De ligging van de watermolens dwars over de Demer werden als bescherming ingeschakeld. Men kon de sluis volledig sluiten en alzo de stad stroomopwaarts volledig onder water laten lopen

zicht op de gerestaureerde ’s Hertogenmolens

Op de linker oever kwam een waterrad dat graan maalde.

molenstenen

Op de rechteroever kwam een molen met 2 kleinere raderen: een schorsmolen voor de leerlooierijen en een moutmolen.

In het centrale molenhuis zat een sluisconstructie die de Demer zijn waterniveau regelde.

centrale gedeelte van molenhuis

De molens werden een indrukwekkend bouwwerk met punt en trapgevels overkapt met zadeldaken van natuurleien wat uniek was voor West- Europa

De daken vragen wel om even uw aandacht hier op toe te spitsen,zadeldaken met natuurleienen trapgevels

ingang brasserie links en hotel rechts

De molens werden verwoest door de geschiedenis heen.

In 1582 bouwden de Spanjaarden aan elke kant een schans.

In 1795 werden de molens openbaar verkocht door de Fransen .Zo werden ze eigendom van de Ectors die overschakelden van malen van graan naar malen van glas tot korrels voor het maken van schuurpapier.

De laatste molenaar verving de wateraandrijving door een elektrische aangedreven turbine.

elektrische aangedreven turbine

In 1970 verwoestte een brand de molens ,ze werden niet meer gebruikt en geraakten in verval.

In 1986 stortten ze gedeeltelijk in en worden nog datzelfde jaar beschermd patrimonium.

beschermd patrimonium

Na 8 jaar is de stad Aarschot in samenwerking met

private partners er in geslaagd om dit

belangrijk industrieel monument van Vlaanderen weer te laten stralen in al zijn glorie          .

Prachtig gerestaureerd

Het is een unieke site en een stoere getuigenis van het sociale,economische en bouwkundig verleden

Momenteel is in het rechter gedeelte op deze foto(acherzijde) een brasserie en in het linker gedeelte een kleinschalig hotel met 25 kamers ondergebracht.


Indrukwekkende ruïnes in Perge (Turkije)

Op de Pamphylische kustlijn 15 km van Antalya liggen de ruïnes van de antieke stad Perge.De stad werd oorspronkelijk opgericht door de Hetieten rond 1500 voor Christus.Toen noemde het Parha.

Alexander de Grote kwam in 333 voor Christus in het succesvolle handelscentrum aan en gebruikte Perge als basis voor zijn Anatolische Campagnes.Nadien kwamen de Seleuciden.De stad bloeide verder open. Een zeer gekende inwoner was toen de wiskundige Apollonius een leerling van Archimedes die 8 boeken schreef over de geometrie.

Perge werd in 188 voor Christus een deel van het Romeinse rijk.De meeste van de bewaard gebleven gebouwen dateren uit die periode.

Een bezoek aan Perge begint bij de Archeologische site door de Romeinse poort gebouwd  tijdens het bewind van Septimius.


Uitgaande bij die poort  bevindt zich aan de rechterkant de agora of marktplaats en situeert zich in de 2de eeuw na Christus. De agora  was niet enkel een handelscentrum met winkels en een brede stoa,een overdekte brug.. waarvan  de vloer werd voorzien van gekleurde mozaïeken. Er vonden op de binnenplaats ook politieke,sociale en filosofische discussies plaats.


 

de Hellinistische stadspoort is ook vernoemingswaardig en dateert van xcde 3de eeuw  voor Christus.Het is het meest imposante gebouw van Perge.

We vinden er ook de hoefijzervormige  binnenplaats als binnenplaats van eer.Achter de binnenplaats stond een driedubbele boog.

Heel belangrijk is dat men na het passeren  van de Hellinistische poort en binnenplaats komt in de brede met marmer geplaveide  dubbele colonnadestraat met een lengte van  300 m lengte die loopt van de hoofdingang tot de Akropolis

De straat is 20 meter breed en in het midden loopt een water kanaal.

Aan het einde van de zuilen van de straat is er triomfantelijke fontein  Nymphaeum genoemd waaruit  de stroom vloeide in het water kanaal.Het is een halfronde structuur die is overgebleven uit de regeerperiode van keizer Hadrianus.

In het centrum van het Nymphaeum stond het standbeeld van de rivier  god Kestroswas.

Op de terugweg ziet men opgegraven Romeinse baden.

Hier bevindt zich ook het grootste stadion van Klein-Azië. Het meet 234 m bij 34 m,had een capaciteit van 12.000 mensen met tal van gewelfde constructies.

Net voorbij de ingang is er het theater van het Grieks-Romeins type hier konden 15.000 mensen plaatsnemen.Men mocht er niet in…te gevaarlijk.Het is in wederopbouw.


onderaardse stad Kaymakli (Cappadocië)

Deze provincie stad is gebouwd op de weg tussen Nigde en Nevsehir.

Hoewel de datum van de bouw niet duidelijk is,was de oude naam Enegûp.

De grieken die er leefden voor de volksuitwisseling noemde het Enegobi maar de turken veranderden de naam in Kaymakli.

Onder een heuvel in het midden van dit provinciestadje werd in 1964 een onderaardse stad gevonden.

Momenteel kunnen er 4 verdiepingen bezocht worden maar men weet nog altijd niet hoeveel verdiepingen er zijn inclusief het onverlichte deel.

Na een afdaling van 15-20 meter kan men horizontaal lopen,soms moet men bijna kruipen in de nauwe gangen.


Hier verscholen zich mensen uit angst voor onderdrukking en vernietiging.

Hoewel het lijkt dat de stad op een onordelijke manier gemaakt is, is uit de gegraven ruimten duidelijk dat er met grote aandacht en bekwaamheid is gewerkt.


Ondanks het feit dat tunnels en kamers onordelijk gesitueerd zijn, raakt de ene gegraven kamer de andere niet en valt er evenmin mee samen.


In plaatsen die bezocht werden,trekken slaapkamers,depots voor etenswaren,wijnkelders,kokers voor luchtcirculatie,waterreservoirs,een kerk,stenen deuren voor alle soorten van buiten komende gevaren de aandacht.


Deze deuren konden alleen van binnen of geopend of gesloten worden en hebben een dikte van 55-60cm . en een hoogte van 170-175 cm .Het gewicht van zo’n steen was 500kg en werd van ergens anders aangevoerd want deuren maken van de poreuze steen zou geen bescherming geboden hebben.


Ongelooflijk was het dat er zovele mensen te samen konden verblijven.


Toen ik hier voor de eerste keer ging wandelen,ontdekte ik op het domein van 42ha allerlei ongewone dingen.
Opmerkelijk dat ik hier nooit wat van geweten heb.
Ik maakte foto’s en ging op internet op zoektocht.
Groot was mijn verwondering dat er hier ooit een kasteel heeft gestaan en meteen kreeg ik ook een verklaring voor de erg speciale brug,het eilandje met de zuilen en de zuilen van een badhuis.
Eerst was er een hoeve met pontbrug.Nadien een donjon met verdedigingsschrans.
De eerste vestiging gaat terug tot 1106.In de 18 de eeuw stond hier een statig kasteel in classiserende roccocostijl
De grote linden bij de ingang van het domein zijn er nog steeds,zo ook de Belle-Vue dreef.
De spijlenbrug is al gerestaureerd .
Voor grote foto’s dubbelklik op de foto a.u.b.

De brug bestaat uit trappen en opklimmende trap en een dalende met daartussen boven op de brug een horizontaal stuk



Op het domein zijn nog restanten van’ de Tempel van Venus ‘op een eilandje te zien
2 Van de 4 zuilen op het eilandje
en op een andere locatie overblijfselen van een badhuis’Bobine-les bains’


In 1954 werd het kasteel in opdracht van de gemeente gesloopt
In 1971 wordt het domein voor het publiek opengesteld als wandelgebied.

Het prachtig parkgedeelte met kasteelvijver trekt vooral in vakanties veel volk.