De IJzermonding een opmerkelijk natuurreservaat
Ik was eind november 3 dagen aan de kust.Op hotel in Oostende maar als wandelaar op zoek naar een rustig stukje echte natuur.
Dat vond ik in Nieuwpoort.Dus met de tram er naar toe
Nadat ik Nieuwpoort bezocht begon ik aan de wandeling door het natuurreservaat met slikken en schorren,polders,duinen,strand en een historische plek waar de slag om Nieuwpoort plaats had in 1600.
Het reservaat strekt zich uit tussen de Scheldemonding in Nederland en de monding van de Slack in Frankrijk en omvat 130 hectare en ligt op de rechteroever van de IJzer die ontspringt in Noord-Frankrijk en uitmondt in zee in Nieuwpoort
.
Het leefgebied voor tal van kust en estuarium gebonden vogelsoorten.Na een bewogen geschiedenis in 1994 beschermd en toegankelijk vanaf 2003 voor het publiek. Het is beschermd als landschap en duingebied.
Men vindt er een vogelkijkhut die uitkijkt op slikken en schorren.
Het slik is een echt zeebanket waar de tafel gedekt is met wel 20.000 zeevruchten per kubieke meter. 1 Scholekster verobert er zo’n 300 schelpdieren per dag.
De polders zijn vlak en kaal en vormen een lappendeken van akkers en weiden met kreekjes en rietkragen.Hier vinden we de kleine karekiet,de kiekendief,de blauwe reiger en de ijsvogel.

Door de vloed werd de strijd die op het strand moest plaats hebben ,verder gezet in de duinen waar de vuurtoren staat
De avond valt eind november heel gauw,alleen op stap moest ik dus voort maken.De zon ging onder .
De slag om Nieuwpoort greep plaats in het voorjaar van 1600.
Prins Maurits van Nassau wilde in opdracht de havens van Nieuwpoort en Duinkerke innemen om alzo de Oost- indische compagnie een halt toe te roepen.Hij kwam in aanraking met het Spaans leger.
Ieder leger had 12.000 soldaten meestal voetvolk.

Hier had de strijd moeten plaats vinden maar de vloed gooide roet in het eten.Nu is dit strand ook natuurreservaat men ziet het aan de afbankening met palen
De slag was bijzonder bloedig.Er bleven tussen de 5.000 en de 7.000 doden achter.
Op 17 juli blies Prins Maurits de aftocht.
De wandeling was voorbij.Ik had lang langs de zee gelopen..veel langer dan ik dacht.
Doodmoe maar gelukkig haastte ik me naar de tram,ik was al te voet in Mariakerke geraakt en moest nog naar Oostende aan het Kursaal.
De zon verdween tussen de duinen en kleurde de hemel rood.










